Ο παραδοσιακός χορός σήμερα αποτελεί όχι μόνο μια διασκεδαστική ενασχόληση που προσφέρει σωματική εκγύμναση και ευεξία, αλλά και μια ψυχαγωγική (αγωγή – ψυχής) δράση που ξυπνάει τον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο και δίνει χαρά. Είναι και ένας τρόπος επαναπροσδιορισμού με την πολιτιστική μας παράδοση και κληρονομιά. Η πιο ζωντανή έκφραση του Λαϊκού μας Πολιτισμού.
Οι εκατοντάδες σύλλογοι παραδοσιακών χορών καθώς και τα χορευτικά συγκροτήματα που δημιουργήθηκαν είναι γεννήματα που ανθίζουν μέσα στο τοπίο της σύγχρονης εξέλιξης. Χιλιάδες Έλληνες (νέοι και ηλικιωμένοι) γίνονται οι συνεχιστές και οι διατηρητές της μουσικοχορευτικής μας παράδοσης. Καθένας που ασχολείται με τους παραδοσιακούς χορούς αναδημιουργεί και εξελίσσει την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Γιατί στο σύγχρονο τοπίο των νεοελληνικών χορών συναντάμε πολλές φορές ρυθμούς, κινήσεις και μουσικές παραλλαγές που προέρχονται από τα νεότερα ιστορικά βάθη ως την αρχαιότητα.
Οι ελληνικοί χοροί παρουσιάζουν σήμερα μεγάλη ποικιλία. Κάθε περιοχή έχει να επιδείξει ένα σύνολο χορευτικής και μουσικής παράδοσης που έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής των κατοίκων, τις καθημερινές τους ασχολίες, τα ήθη και έθιμά τους, με γεγονότα και εμπειρίες, με το κλίμα και την γεωγραφική ιδιαιτερότητα.
Οι ονομασίες των χορών προέρχονται από τον τόπο καταγωγής τους (Καλαματιανός, Μακεδονικός, κλπ) από εποχές και θρησκευτικές γιορτές (Πασχαλινός), από ονομασίες προσώπων (Μενούσης), από ονομασίες επαγγελμάτων (χορός σφουγγαράδων) και από άλλες κατηγορίες καθώς αυτές εξελίχτηκαν μέσα σε κάθε ντοπιολαλιά.
Επίσης οι ελληνικοί χοροί έχουν δεχθεί αλληλεπιδράσεις με το πέρασμα των χρόνων από γειτονικούς λαούς (βαλκανικοί) αλλά και επιδράσεις που προέρχονται από τις εθνότητες που είχαν κατακτήσει τον Ελληνισμό (Ενετοκρατία, Τουρκοκρατία). Οι σημερινοί παραδοσιακοί χοροί χωρίζονται σε πανελλήνιους και τοπικούς, σε αντρικούς, γυναικείους, μεικτούς, σε συρτούς και πηδηχτούς. Επίσης σε θρησκευτικούς, πολεμικούς, ερωτικούς, κυκλικούς, αντικριστούς και άλλους.